| Ca-RiN-SaN's profileCa-RiN-SaN's spacesPhotosBlog |  Tools  Help |
Ca-RiN-SaN's spacesEelectronical Machanical Manufacturing Engineering At Kasetsart University |
||||||||
|
October 13 No.7 A-Lo-Haaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!!! สอบปลายภาคเส็ดแล้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว......!!! เค้าว่ากันว่า เรื่องบางเรื่องก็ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยคำพูด... การสอบที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยยาก....เหตุเพราะเพื่อนๆสอบกันเส็ดแล้ว..อารมณ์อ่านไม่มีแล้วซินะ... วันวานที่ผ่านมา...ที่บอกว่าจะไม่ออนเอ็ม ไม่ขึ้นสโม....ทำแมร่งหมดเลย... อย่างเดียวที่ทำได้จิงๆ..คือ...ไม่ up space นี้แหละมั่ง...5555 อารมณ์ตอนนี้คือกลัวว่าจะ F....ไม่ได้ทำตามอย่างที่หัวข้อMขึ้นเลย....เหอะๆ เรื่องราวที่ผ่านมาหลังจาก up ล่าสุดไป....เยอะแยะมากมาย...จะให้เล่าก็จะยาาวเกินไป..อีกอย่างก็จำไม่ค่อยด้วย...แหะๆ ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ไปอ่านกะพวกใหม่เลย....อ่านกับพวกภาคเครื่องตลอด.... เหตุผลก็มีอยู่หลายอย่าง....ความรู้สึกที่แต่ต่าง...สำคัญเหมือนกันนะ... ความสบายใจ....เนื้อหาที่อ่าน....บราๆ.... ที่สำคัญ...เหนื่อยที่จะวิ่งตาม..ในขณะที่เค้าไม่เคยคิดจะรอเราเลย.... ปิดเทอมแล้ว....แต่ตอนนี้ก็เหมือนไม่ได้ปิด.. ยุ่งวุ้นวายตอนเวลาเลยจิงๆ....เวลาหายใจไม่ค่อยมีเลยนะเนี่ย...555 เพราะว่าช่วงตั้งแต่วันวานก่อนนี้เป็นต้นไป...จนถึง 18ตค...ก็จะทำแต่ Project CAD/CAM...เหนื่อยยยยย... ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อแต่งตัวชุดนิสิตไปทำตอนเที่ยงถึงหกโมงเย็น....ทำวันละ 6 ชั่วโมง... แต่เท่าที่ดูจำนวนคนต่อเครื่องแล้ว...เครื่องเราต้องทำ 8 ชั่วโมงต่อคน...ง่าาาาาาา....- -" อย่างวันมะวานก่อนนี้ต้องไปทำตอน 6 โมงเช้า...ต้องตื่นตี3ก่าๆ...จิงๆก็ไม่เชิงหรอก... เพราะนอนกลิ้งไปกลิ้งมา...กว่าจะลุกขึ้นมาอาบน้ำจิงๆ..ก็ตี4ก่าๆ....ไปถึงก็สายไปเกือบครึ่งชั่วโมง... แต่ด้วยความแอบเลวส่วนตัว....ก็เขียนไป 6 โมงนิดส์ๆ...555 ก็นั่งทำไปถึงเที่ยง....ตั้มก็มาต่อ....เที่ยงตรงก็ออกตัวไปที่คณะ...เพราะวันนี้นัดอาจารย์ปอไว้.... ว่าจะไปแจกใบปลิวโครงการสอบตรงให้....จิงๆก็ได้ค่าจ้างนะ....แต่ไม่เอาอ่ะ...ให้สโมดีกว่า...555 เหนื่อยมาทั้งวันแต่ก็ยังไม่ยอมง่วงนอนเลย...ไม่รุ้จะรออะไร... อ่อ....รอเน็ตให้มันติดไง....แมร่ง...เน็ตช้าจิงๆเลย.... หลายวันก่อนเต้งให้ฟังเพลงpetty wings ของ maxwell....เป็น top ของ billboard R&B....ชิวจิง!....555 เพราะดี...เลยหาโหลดมาทั้งหมดเลย..50 อันดับ....ชอบเพลงของ trey songs ทุกเพลงเลย...^^ เพลงแรกที่ฟังของ trey songs ก็คือ can't help but wait....ยังไม่ได้อ่านเนื้อนะ...แต่ชื่อเพลงก็ซึ้งแระ....555 แล้วก็ฟังมาเรื่อย...ชอบบ้างไม่ชอบบ้าง...แต่ส่วนใหญ่ก็ชอบ.... ตอนนี้หูกำลังgo inter....ฟังเพลงไทยไม่ค่อยได้...หูแอบกระแดะ.... ลองใช้โปรแกรมที่ไม่เคยใช้เลยใน notebookดู....แล้วก็ใช้โปรแกรมนี้เข้าไปดูรูป....นึกถึงวันเก่าๆ... คิดถึงตอนนั้น...แล้วก็ร้องไห้ออกมา...อยากตะโกนใจจะขาดว่ารักและคิดถึงช่วงเวลานั้นมากมายแค่ไหน... แต่...วันเวลาเปลี่ยนแปลง..ผู้คนเปลี่ยนไป...ความรู้สึกก็ไม่แน่นอนว่าจะยังคงเดิมเสมอไป.... แต่อย่างเดียวที่เหมือนกัน...คือ...ทุกคนโตขึ้น....รู้จักอะไรมากขึ้น....เป็นตัวของตัวเองมากขึ้น... ก่อนวันสอบอิเล็ก....ได้นั่งคุยกะเต้ง...ไม่เคยคิดว่า...จะมีช่วงเวลานี้...555 ไม่ใช่เพราะว่าแอบชอบมันหรืออะไรนะ....กรุณาอย่าเข้าใจผิด.... เหตุผลที่คิดอย่างนั้น..เพราะมันเป็นคนที่ดูเข้าถึงยาก... บางดูไกลเกินจะเดินเข้าหา....แล้วก็นั้นแหละ...เหนื่อยที่จะวิ่งตามความอยากเป็นเพื่อนกับคนๆนี้...หยุด! แต่แล้ววันเวลาเปลี่ยนไป...ดีใจที่ได้นั่งคุยกันอย่างวันนั้น....เหมือนได้รู้จักเต้งมากขึ้น....ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนเต้งนะ^^... ตอนนี้มีเพื่อนเพิ่มมาอีก 2 คน...คือล้ง กะ ตอง.... แต่คนที่เข้าถึงยากแทนที่จะเป็นตองที่อยู่ภาคปก....กลับเป็นล้งที่อยู่ภาคเป...- -" อยากรู้จักบ้าง....แต่มากไปก็ไม่ดี....โลกส่วนตัวสูงเหลือเกิน....เอื้อมไม่ถึง.... เพราะฉะนั้น..เวลาเจอหน้า...จะไม่ค่อยอยากจะมองหน้า....ไม่ค่อยอยากจะพูดคุยด้วย... เหตุผลเดียวกัน....เหนื่อยที่จะวิ่งตาม....สู้สนใจคนที่เค้าก็แคร์เราดีกว่า.... ตอนนี้สนิทกะภาคเครื่องมากมาย....ไม่รุ้ว่ามันจะรุ้สึกรำคาญเรามั่งป่าว... แต่ด้วยความที่อยู่ด้วยกันบ่อยๆ....เลยพอจะรู้บ้าง...ว่ามันชิว...ทำไรบางอย่สง..มันก็ไม่คิดอะไรมากหรอก... เมื่อก่อนไม่ค่อยจะได้คุยกะเล็กหรือว่าสนิทกะเล็กซะเท่าไร... ตอนนี้เพิ่มขึ้นมามากเลย...รู้สึกว่าเล็กใจดี ^^...มะตูมก็ใจดี..^^....พี่เนสก็ใจดี...^^...ปอมก็ใจดี....^^.. เพิ่งนึกขึ้นมาได้...ขอบ่นหน่อยแล้วกันนะ... คือว่าปกติแล้วเครื่องคอมที่จะทำ CAD เครื่องนึ่งจะมีคนทำทั้งหมด 4 คน.... ตกคนละ 6 ชั่วโมง...ใแต่ว่าไอ้เครื่องเรามานมีแต่ 3...ก็เลยต้องตกคนละ 8 ชั่วโมง... แสดงว่าต้องแบ่งเป็น 6โมงเช้าถึงบ่าย2...บ่าย2ถึง4ทุ่ม...4ทุ่มถึง6โมงเช้า.... วางแผนไว้แล้ว...มีผู้ชาย2คนผู้หญิง1คน...เด๋ยวต้องให้เราอยู่6โมงเช้าถึงบ่าย2แน่นอนอ่ะ... ยังไงเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งก็ไปทำกลางคืนอยู่แล้ว... ก็เหลือแต่เรากะเพื่อนภาคปก....ถามมานด้วยความที่ว่าหวังจะให้มานแสดงความเป็นสุภาพบุรุษออกมาหน่อยเด้... แต่ป่าวเลย...."เราทำเช้า6โมงถึงบ่าย2แล้วกันนะ สบายกว่าเยอะ บ้านเราอยู่ตรงหลักสี่นี้เอง"....แสสสสสสส แล้วกุล่ะ....บ้านกุอยู่โน้นนนนน...รังสิต....เมิงให้กุกลับไงเนี่ย...นรกชัดๆ...-*-... แมร่ง!!!....กุล่ะเซ็งเลย... มะวานนี้เป็นวันแรกที่ไปทำดงตาลอาสากัน.... ออกเดินทางกันน่าจะตอนประมาณ1ทุ่ม....แต่เมื่อตอน2ทุ่มโทรหาเล็กกะเต้ง...มานเดินทางไปหัวลำโพงโดยรถเล็ก...พี่ชายเล็กเป็นคนขับไปส่ง... มานยังไม่ไปถึงกันเลย....พอโทรไปหาต้น...ต้นก็บอกว่ายังอยู่ที่สถานีหัวลำโพงอยู่...อืมมมม...หวังว่าถึงแล้วจะโทรบอกนะ....เหอะๆ เฮ้อออออออออออออออออออออ...นี่หรือชีวิตของคนปิดเทอมอย่างช้านนนนนนนนน... ไม่ได้มีช่วงเวลาที่ว่างให้กับชีวิตเลย...จิงๆน้าาาาา.... -END- ปล. ถึงคนที่ไปดงตาลอาสา....ดูแลตัวเองดีๆน้า... ปล. ถึงคนที่อยู่บางกรวย....คิดถึง "พ่อตาจ๋า+แม่ยายจ๋า+น้องเบลล์" จิงๆเล้ยยยยยย...แต่ช่วงนี้ไม่มีเวลาเลยอ่ะ....TT__TT ปล. เมื่อไรกุจะมีแฟนกะเค้าซะทีนะ....-*-..."โปรดส่งใครมาร๊ากช้านนน....555555 September 20 No.6A-Lo-Haaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!!!!!! อีกอาทิตย์เดียวซินะ….ใกล้จะสอบแล้ววววววววว… วันๆเอาแต่ “สัมผัส” หนังสือ….ไม่ได้อ่านเลยซักนิดเดียว….-*- วิชาแรกก็ซัดไปซิ…Conver II….วิชาที่มีคะแนนติดลบ….*0*…บ้าไปแล้ว… เปิดอ่านแล้วล่ะหนังสืออ่ะ…แต่……แมร่งพูดถึงเรื่องไรฟร่ะ….ไม่เหงรุ้เรื่องเลย…- -* สงสัยต้องพึ่ง…..อัจฉริยะข้ามคืน…..เสียแล้วซินะ….. พุธที่จะมาถึงนี้….จะสอบแลป Elec…..เครียดเลย….วันๆทำแลป…เอาแต่ลอกรุ่นพี่เค้า….มาทำ…จะผ่านมั้ยเนี่ย…-*- วันเวลาก็เดินผ่านไปๆ…..ไม่เห็นจะหันหลับมาสนใจใยดีคนอย่างเราๆบ้างเลย…ว่าวันๆทำอะไรทันบ้าง….ไม่ทันบ้าง… เหนื่อยกับการหายใจ… หายวันก่อนตั้งใจว่าวันอาทิตย์นี้จะไปเซอเวที่กำแพงแสน….แต่แล้ว…ก็เป็นอันล้มเลิกไป…ด้วยเหตุที่ว่า…ไม่มีใครว่าง….เคืองในใจลึกๆ… จะบอกว่าไม่เคืองเลยก็จะเป็นการโกหกตัวเองไปวันๆ…มะวานที่ผ่านมาเลยไม่ค่อยจะได้พูดอะไรซักเท่าไร… เหนื่อยด้วยแหละ….ปวดตาด้วยแหละ….เคือง..บราๆๆๆ…. แต่ตอนนี้..ก็ OK แระ…มะวานกวนตีน สัจจี้ไป….ค่อยอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย… แต่แมร่งก็กวนตีนกลับไป้เจ็บแสบมาก…-*-….ผู้ชายร้ายกาจ… “Ca-RiN-SaN ผู้พิชิต สัจจาทิพย์”….. ชักจะเริ่มสงสัยแล้ว…..ส่วนใหญ่ที่มีปัญหากะเค้าเนี่ย….จะเป็นผู้ชายซะส่วนใหญ่…. แล้ว….นี้เราเป็นผู้หญิงคนแรกป่าวเนี่ยที่มีปัญหากะเค้า…..-*-….คนดีนะเฟร้ย!!!!! ตอนนี้นั่งทำ เมนู อยู่….การบ้านเก่ายังไม่ทันจะได้ทำเลย…ของใหม่มาอีกแระ…-*-…ส่งวันเดียวกันซะงั้นด้วย…เยี่ยมจิง!!! ตั้งใจว่าจะอ่านเมนู….ต้องอ่านได้อยู่แล้วล่ะ….เพราะว่าวันนี้โด๊ปกาแฟไป 2 แก้ว…โดยไม่รู้ตัว… คือวันนี้เรียน 8 โมงเช้า….กินข้าวแล้วก็ เอสเพรสโซ่ของโปรดไป 1 แก้ว….เลิกเรียนบ่าย…กินข้าว… แล้วก็ขึ้นเรียน เมนู ที่เค้านัดเพิ่มต่ออีก…เลิกบ่ายสาม….ลงมาที่กลุ่ม….พวกวิว ใหม่ ปุ๋ย เชด…ก็ย้ายกันไปนั่งที่ฟองนม… ซัดไปอีกซิ….1 แก้ว….. ตาค้างอยู่เนี่ย…..หาวไป 10 กว่ารอบ….เค้าว่า 3 หาว ก็ไม่ดีแล้วนะ…นี้ 10 หาว…จะขนาดไหนเนี่ย…-*-… นั่งอยู่เนี่ย..ตาค้าง…. ว่าอัพ spaces ครั้งนี้…คงหายไปอีกเป็นอาทิตย์….เพราะว่าจะไปอ่านหนังสือแล้ว…เอ็มก็คงไม่ได้ออน… สโมก็จะไม่ขึ้น….เยี่ยม!!!….พุธนี้แลดูงานเข้า…แต่เด๋วให้อาร์มไป…555555555555+ OK!!!!!!!…..เจอกันหลังสอบเส็ด….จิงๆก็ยังไม่หมดภาระซะทีเดียวนะ…. ยังไม่ Project CAD/CAM อีกตัว….เฮ้ออออออออออออออ….เมื่อไรจะหลุดพ้นเนี่ย….-*- - END - ปล. ขอบคุณคุณล้ง…..ขอบคุณคูณตอง….ขอบคุณคุณเจี๊ยบ….ที่เป็นเพื่อนทำงานแล้วทำให้ชั้นคิดว่างานที่ทำอยู่สนุกแล้วก็มีความสุขกะมัน..^^ September 13 No.5 A-Lo-Haaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! วันวานยังหวานอยู่....หุหุ.. มะวานเรียนเส็ดก็เช็คโทรสับ...เอ๊ะ!...miss call 4 สาย... เปิดดู....อ้าวอีตาตองนี้หว่า...ก็เลยลองโทรกลับไป... เรื่องราวเลยเกิดขึ้น...-*-... ตองบอกว่า...เจี๊ยบโทรมาชวนไปดู "5 แพร่ง"... มานไม่รู้จะขวนใครอีกเลยโทรมาชวน...- -"... ถามว่าไปดูที่ไหน...ไปซะนู้น...มาบุญครอง...เยี่ยมเจรง!!!...ใกล้ๆไม่ดู..ดูซะไกลเลยนะคุณ... เอาว่ะ...เลยลองโทรไปหาเจี๊ยบ....เทอก็อยู่ที่กาญจนบุรีอยู่เลย..อ้าว..แล้วจะกลบัมาทันมั้ยน่ะ?.... เทอก็บอกว่า...ทันอยู่แล้วๆ....oK จัดไปอย่าให้เสีย....ไปดู 5 แพร่ง ณ มาบุญครอง.... รอเจี๊ยบตั้งแต่เที่ยง....โทรไปเช็คคุณเทอ....คุณเทอก็บอกว่า...ยังอยู่ที่กาญจนบุรีอยู่เลย...เยี่ยม!... ตองโทรมาถามว่าจะมาดูมั้ยเนี่ย..แล้วจะมากันกี่โมง....- -"....กดดันชั้นน่าดู... ชั้นไม่ใช่คนชวนนะย่ะ....!!!! ก็เลยบอกไปว่า...จะไปพร้อมเจี๊ยบ..เจี๊ยบบอกว่ารถมาถึงบ่ายสาม... เอาเข้าจิงๆ...ใแมร่งมาถึง 5 โมงเย็น....- -".. กว่าจะได้เข้าไปดู.....โอ๊ยยยยย....เข้าไปถึงก็พี่แดนไม่ครึ่งแรก....แพร่งแรกจบ..ขึ้นแพร่งสองครึ่งเรื่อง.... ถือว่า..ซื้อ 120 ดูไม่คุ้มเลย...- -..ดูแค่ 20 เอง...ใปิดตาทั้งเรื่องเลย...peak มากๆ...-*-... แพร่งสุดท้ายฮาสุดๆ....คิดได้ยังไง....หักมุมแบบว่า...หักมุมจิงๆ...5555+ เอาเปงว่า....ที่เรได้เข้ามาดูหนัง...ต้องขอบคุณ...ตองเปงอย่างมาก...ถึงมากที่สุด...ที่มีน้ำใจซื้อตั๋วให้ก่อน...TT__TT.. พอดูหนังเส็ดก็แยกย้ายกันกลับ....มีล้งกลับรถเมลล์คนเดียว...-*-...บอกให้ไปลงอนุเสาวรีย์ด้วยกันก็ไม่เชื่อ...แล้วก็หลง....แมร่งกงก๊ง... ทีหน้าที่หลัง...ใอย่ามาดูเลย..หนังมาบุญครองอ่ะ....มาแล้วก็หลง....5555+ คนที่กลับรถไฟฟ้าก็มีตอง เจี๊ยบ จิ๋ว(เพื่อนล้ง) ตอนอยู่กันในรถก็เมาท์กัน..จนเลยป้าย...-*-...ฮาจิง...เอาน่ะ...นั่งกลับได้...555+ แล้วก็ลงมากินก๋วยจั๊บ....แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้านของจิง.... วันนั้นอยู่ๆแม่ก็โทรมา....บอกว่าจะมา...งานเข้าเลยทีเดียว...เพราะอะไรน่ะเหรอ?... ไม่ได้ล็อกประตูบ้านไง...-*-....หูชาเลย...แม่ไม่ได้เป็นคนว่าหรอก..ให้พ่อมาว่าแทน..เจ็บกว่าแม่ว่าอีก...โอ้ววววว!!!!!.. เอาเปงว่า...ชิวๆ.... ด้วยเหตุที่ว่า....วันต่อมา...ก็คือวันนี้....สอบ LAB CAD/CAM....ชิวได้อีก.... โปรแกรมก็ลงไม่ได้....ง่วงก็ง่วง...จบข่าวเลยพี่น้อง.... อัฐกร ออนรึ?....บอกให้มาแต่เช้านะค่ะ....จะได้ยืมใช้Notebook...ที่ลงโปรแกรมแล้ว....มาใช้... วันนี้ถึงว่าเป็นการสอบที่น่าพึ่งพอใจมากๆ....เพราะว่า..."นู๋ทำได้ ^^ ".... เอาเปงว่ามาดูอีกที...ตอนสอบข้อเขียน...กะ...Project ดีก่า....ชีวิต....กุอยากจะงอนชีวิตตัวเองได้อีก....TT__TT... - END - ปล. ครั้งก่อนที่เล่าเรื่องเกียร์-มะนุดให้อ่าน....ลืมขอบคุณคนที่สำคัญที่สุดไป...- -"...นั้นก็คือ....คุณเติ้ล เพื่อนสโมเรานั้นเอง...ขอบคุณสำหรับรถตู้ที่หามาให้ครับ....(_/|\_)...ไม่มีรถตู้นั้น...คงไม่มีคนไปขนาดนี้....TT^TT September 08 No.4 A-Lo-Haaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!! วันนี้วันดี....ไปตัดผมมา....^^ ทอมแต้ๆ....ไม่น่าเลยชั้น...-*-...ไม่เปงไร...มั่นใจๆ...โฮะๆๆ... วันนี้เป็นวันที่เจอเรื่องดีๆล่ะ.... อย่างวันนี้ตอนไปตัดผมก็เจอคนแก่เดินข้ามถนน... เราก็เข้าไปช่วยถือของแหละ....^^...รู้สึกดีจัง....>///<... แล้ววันนี้ก็ตอนขากลับคอนโด.... อยู่บนรถเมลล์...เจอคนใจดี... คนที่นั่งอยู่ลงจากรถ....ป้าข้างหลังก็สะกิด..."หนูนั่งมั้ย...ลงสุดสายไม่ใช่เหรอ?"... โอววววววววววว.....ถ้าคนครึ่งประเทศเป็นแบบป้าคนนี้....ประเทศไทยคงจะน่าอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว... แต่แล้ว...ก็ปฏิเสธความหวังดีไป....นั่งเถอะค่ะ....นู๋เกรงจายยย....^^... -END- September 02 No.3 A-Lo-Haaaaaaaaaaaa!!!!!!!!! ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป.... อยากจะเริ่มเรื่องตั้งแต่วันที่ 28/08/52..... เล่าไปเนี่ยจะยาวมั้ยล่ะนั้น....เอาเป็นว่าจะเล่าก็แล้วกัน...5555 เริ่มเรื่องวุ่นๆที่ตอนกลางวันของวันนั้น... เดะไฟเครื่องทุกคนจะต้องผ่านโปรเจควิชามหาโหด CAD/CAM...ก็ถึงเวลาแล้วซินะที่ต้องพรีเซ็นโปรเจคนั้น... ก็เดินไปที่ตึกNGV...กับบอส 2 คน....เพื่อขอทำโปรเจคคู่... ระหว่างที่เข้าห้องอาจารย์สัจจาทิพย์...ใครก็ไม่รู้โทรมา...นึกว่าเรื่องด่วนอะไร...ก็รับซะ.. อ๊อฟเพื่อนภาคเรานั้นเอง..คุยได้ซะแปป..ก็วาง... ประเด็นมานอยู่ตรงเนี่ย....สัจจี้พูดขึ้นว่า..."ถ้าเห็นโทรศัพท์สำคัญกว่าผมก็เชิญออกไปคุยข้างนอกก่อน"...*0*...หน้าตึงเลยทีเดียว... ไอ้เราก็ตอบกลับไปว่า...ที่รับเนี่ยเพราะว่าเป็นเบอร์ที่ไม่รู้จักกลัวจะเป็นงานด่วน.... เถียงกันไปซักพัก...กลัวว่าจะไปไม่พรีเซ็น...ยอมๆไปก็ได้ว่ะ...ก็บอกไปว่าขอโทษ... แล้วเค้าก็เงียบ...ด้วยความที่ว่า...ถ้าชั้นซื่อสัตย์ก็ต้องมองหน้า....เค้ามองหน้ามา...เราก็มองหน้าไป...ตาจ้องตา...ถ้าเป็นปลากัดคงท้องไปแล้ว...= = ดันถามขึ้นมาอีก...."คุณคิดว่าผมผิดเหรอ?"...ไอ้เราก็ส่ายหัว...."แล้วคุณผิดมั้ย?"....ไอ้เราก็พยักหน้า.... แล้วก็ถามอีกว่า..."เคยทำแบบนี้มั้ย?"...ไอ้เราก็บอกว่าไม่เคย...เท่านั้นแหละ....ไล่ออกมาให้มาทำใจก่อนแล้วค่อยพรีเซ็น...- -*...ทำใจทำไมว่ะ... กำลังคิดว่าแค่รับโทรศัทพ์มันไปทำให้พ่อแมร่งสิ้นเหรอ?.....ที่บอกให้ทำใจเนี่ย...-*- จะยอมทำไมล่ะ....ไม่ยอมหรอก....มากะบอส..จะทำให้เพื่อนเสียงานเพราะเราเนี่ยนะ...-*-....ไม่มีทาง... เลยบอกเค้าไป...ไม่ต้องหรอกพรีเซ็นเลยก็ได้....เค้าดันบอกอย่างน่าเจ็บในว่า..."แต่ผมต้องการทำใจ".... นั้นไง!!!!!!.....ว่าแระ....รับโทรศัพท์ปุ๊บ...พอ่แมร่งตายปั๊บแน่ๆเลย....*......ก็เลยเดินออกมาด้วยความเซ็ง....แล้วก็น้ำตาไหลเพราะความแค้น.... เรื่องแมร่งก็จบด้วยประการละฉะนี้..... แต่ยังไม่จบเท่านี้นะ.....มีเรื่องต่ออีก...อืมมม...เรื่องรถ กะ คนของเกียร์-มะนุด....เครียดมากมาย.... เรื่องรถ...สืบเนื่องจากเรื่องคน....เรื่องคน...คนไม่พอ...ไม่มีใครไปเพราะว่าติด Health....ออกกำลังกายเสาร์ตอนเช้า...- -* แต่ไม่เปงไร....วันศุกร์แห่งชาติ บวกกับ Meeting กลุ่ม10....กินน้ำสี...เด๋วก็ลืมทุกข์....กินเพื่อความสะใจในชีวิต... แล้วยังไง.....ไม่ได้แม้กระทั่งมึนเลย...- -....บ้าที่สุดอ่ะ.... ตี 2 แล้วซินะ....ติดง่วง...แต่ยังอยากเมา....ไปต่อกะพี่ยศ...@ "นัว"....แมร่งเพลงแนวอิเล็กโทรนิก....จากที่ไม่เอา....บีบแมร่งเข้าไป....อ้วกเลย..- -"... แล้วก็หลบไปหลับที่โซฟา...สรุปจะไปต่อทำไมเนี่ย...น้ำสีที่เพิ่งสั่งมาก็ยังไม่ได้กิน...มิกซ์ที่บอกว่าถ้ากินหมดก็จะกลับ..ดันรสชาติไม่อร่อยเลย... กลับถึงสโม....ก็ตี 5 ครึ่ง...ขอลงจากรถที่แยกเกษตรเพื่อหาซื้อพวงมาลัย....แล้วก็ไม่มี...เหอะๆ.... อาบน้ำ ล้างหน้า...แล้วก็เผชิญชะตากรำ....กับคนที่ไม่มาเกียร์-มะนุด....ไม่มีเลยจิงๆ....มีแต่สโมเท่านั้นที่ไป....อายมะนุดเค้ามากมาย... จำนวนคนในรถน้อย..เลยขอมะนุดมานั่งบ้าง...แรกก็ไม่ค่อยมีใครคุยกัน....มีแอร์ฝอยอยู่คนเดียว...ชวนล้งกะตองคุย...555...ดังล่ะซินะ... ก่อนจะมาถึงวัดที่จะไปกันก็มีแอบหลงทางกันบ้าง....แต่ก็มาถึงล่ะนะ....พอทำกิจกรรมอะไรเส็ดก็กลับเข้าที่พัก....แล้วก็ดิ่งไปทะเลต่อ.... พักซะเล็กน้อยให้ลงมากินข้าวแล้วก็ "ฟังธรรมเทศนาผ่านสื่อมัติมีเดีย" อันนี้เจี๊ยบบอกมา....แล้วก็แว๊บไปเคลียร์บิล... ง่วงมากมาย..แค่ 3 ทุ่มก่าๆ...สมองในการคิดบิล...หายไป 20%....เบลอมากมาย....พอเคลียร์เส็ด....กิจกรรมเส็ด...ก็แยกย้ายไปนอน... ตอนไปเก็บของ...ลืมกุญแจเอามาจากน้ำแข็ง...เลยต้องไปอยู่ที่ห้องตองกะล้ง....ห้องที่แมร่งเปิดไว้เพื่อเก็บของมาน 2 ตัว...- -"....เปลืองตังค์มั้ย?... อย่าว่าอย่างนั้นเลย....ห้องมานผ้าไม่กระดิกซักนิด....ขอนอนเลยแล้วกันนะ....หลับไปเลย....ตองแมร่งออกไปก็ไม่เรียก... ตื่นอีกทีตอนล้งมาเคาะประตู....เพิ่งนึกได้ว่าห้องมันนี้หว่า...เลยแบกกระเป๋าที่ตองผู้ใจดีเอามันออกมาจากห้องประชุมกลับห้องตัวเอง...แล้วก็ไปหลับต่อ.... เช้าวันต่อมา...ตื่นมา..ก็อาบน้ำแต่ตัว...ใส่ชุดนิสิต...ไปดูเต่ากะเรือจักรีนฤเบศ....เส็ดแล้วก็แวะซื้อของฝากแล้วก็กลับ... งานนี้ต้องขอบคุณ ต้น - ที่อยู่ปลอบใจเราอยู่ข้างๆเราตลอด....ล้งกะตอง - ที่เราสั่งอะไรก็ทำตามอย่างว่าง่าย 5555.... พีช - ที่หาคนมาให้เราได้ตั้ง 12 คนในล็อตกหลังที่ตามมา...โอ๊ต - ที่เคลียร์บิลให้เราและเมคบิลบางบิลขึ้นมาจนต้องตกกลายเป็นของเรา 5555... น้ำแข็ง - ที่ทำให้เราไม่ใช่ผู้หญิงคนเดียวที่ไปงานนี้..TT___TT....อาร์ม เต ไปป์ ปาน อ๊อฟ(ภาคไฟ) เนส เล็ก ฯลฯ - ที่มางานนี้ทำให้คนแลดูเยอะๆ....5555 และแล้วงานก็เส็ดไปได้ด้วยดี....แต่ในวันนั้น....ก็ต้องทำงานติดบอร์ดของงาน "งานสืบ นาคเสถียร" ต่อ....ทำกันอยู่ 6 คน....ไปป์ ล้ง ตอง เล็ก น้ำแข็ง... ต้องขอบคุณมากๆ...^^ วันที่ 1/9/52 งานสืบ นาคะเสถียร....ไม่มีคนไปร่วม...แต่ติดต่อน้องไว้แล้ว...ไม่ค่อยมีใครมาเลย... อย่างน้อยก็ยังมี ล้ง ตอง พีช แปป เชด ตุล....ที่มากันในงาน...อย่างน้อยก็ไม่ใช่แก้มที่ต้องมาคนเดียว.... ตอนแรกโทรไปขอให้ตองมาก่อน....อิดออดอยู่นั้นแหละ...จะมาไม่มา...แต่สุดท้ายก็มา...^^... โทรหาล้งต่อ....ล้งปฏิเสธ....กรำ....ไม่มีเพื่อนแล้วซินะ...แต่พอถามในเอ็ม...ก็บอกว่าจะพยายามมา...^^ โทรหาแปป....แปปบอกว่าเช้าว่า..Ok จัดไป...^^...คุยกะน้ำแข็งในเอ็ม....น้ำแข็งบอกว่าได้....^^ คุยกะเชดในเอ็ม...เชดบอกว่าถ้าเล็กกะตุลไป..เชดก็ไป...ก็เลยโทร...ตุลบอกมาให้ได้...เชดก็เลยต้องมา...^^ แล้วก็วุฒิกะเตย....แล้วก็น้องG3...น้องG7อีก 1 คน....เตอร์เอาเพื่อนจากหอในมา...แต่ว่าอยู่ในโซนของหอใน... แลกดูน้อย....ก็ใครจะตื่นว่ะ....6.30 งี้...ใครจะไปตื่นทัน....แต่สุดท้ายก็ได้ตักบาตรกัน...แล้วก็ยืน....แล้วก็ปล่อยกลับ....จบ... เหมือนเดินสายทัวร์...ไปงานเปิดของ Bike...เปิดเลนซ์จักรยาน....ถีบกันเข้าไปดิ...มีแปป พีช ต้น น้องเตอร์และเพื่อนน้องเตอร์อีก 3 คน และก็น้องG7... พอถีบเส็ดก็กลับมาปั่นแลปที่ออกแนวจะห่วยๆ...- -...แล้วก็ส่ง...บ่าย 2 กว่าๆก็กลับมานอนต่อที่คอนโด... มานก็มีอยู่เท่านี้แหละ....ยาวม่ะ?.... ไม่ได้เขียนมาหลายวัน...เลยเปงงี้ไง...เหอะๆ... เออๆ...ตอนไปเกียร์-มะนุด...เอาหนังสือล้งมาอ่านเล่มหนึ่ง...มานออกแนวหนังสือเกรียนๆ...ออกแนวไดอารี่ที่มานั่งเขียนบ่นๆ...ฮาดีๆ.... อยากเขียนบ้างนะ...แต่ก็กระไรอยู่...คำศัพท์นี้...จิงๆเคยทำอยู่..แต่ว่าพี่ปอนเข้ามาเตือนเลยเลิกไป....ก็ต้องดูอีกที...555 - END - ปล. ขอบคุณกั๊ฟ....ทุกๆคน.... |
|
||||||
|
|
